تازه گی می بینم یه عده از آدمها حسرت ماشین مدل بالا ، خونه ی بالا شهر ، لباسهای آنچنانی و خلاصه حسرت داشته های دیگران از دنیا رو دارن . نمی دونن که شاید خدا اونا رو بین دوراهی دنیا و آخرت گذاشته و اونا دنیا رو انتخاب کردند ، شاید برا داشته هاشون بیشتر از ما تلاش کردند ، شاید با کار خیر، خدا برکت به داشته هاشون داده ، شاید مورد امتحان الهی هستند و چندین شاید دیگر.

تازه خدا گفته : دنیا خانه کسی است که نیست خانه‌ای از برای او و مال کسی است که نیست مال برای او و آن را جمع می‌کند کسی که نیست عقل برای او، به سبب آن خوشحالی می‌کند کسی که یقین نیست از برای او، بر دنیا حریص می‌شود کسی که نیست توکّل از برای او و طلب می‌کند خواهش‌های دنیا از کسی که نیست معرفت از برای او - و هرگاه وا میگذاشتم دنیا را برای احدی از بندگان خود هر آینه وامی گذاشتم برای پیغمبران .

ودر زبور حضرت داوود آمده که : بدانید که هر که به من قرض دهد، سرمایه او با سود بسیار به او می‌رسد و هر که به شیطان قرض می‌دهد، در جهنّّم با او قرین خواهد بود.

و در حدیث قدسی آمده : ای پسر آدم؛ مال مال من است و بی نیازان وکلای من و تنگ دستان عیال منند، پس کسی که بخل کند بر عیال من، داخل می‌کنم او را به آتش و باک ندارم من.

هرکی مالش بیشتره ، حساب کتابشم اون دنیا بیشتره / پس حسرت دنیای دیگران رو نخورید که یه ذره از آخرت بهتره از کلّ دنیا و هرچی که تو دنیاست .مال دنیا ارزونی طالب های دنیا . همیشه به روزی اندک قانع باشیم تا خدا هم به عمل کم ما راضی بشه .

ممنون از عنایتتون -کتاب بایدها و نبایدهای دنیا / نوشته خودم