تتمه روایت حضرت رسول است – و کسی که دربارة نماز سهل انگاری کند خدا او را به پانزده چیز عقوبت می‌کند: سه چیز در دنیا و سه چیز نزد مردن و سه چیز در قبر و سه چیز در محشر و سه چیز نزد لقای خدا در قیامت.

امّا سه عقوبت در دنیا این است که برکت از روزیش و عمرش بر می‌دارد و سیمای نیکوکاران را از صورت او برطرف می‌کند، امّا سه عقوبت در وقت مردن این است که تشنه و گرسنه و ذلیل نزد ملائکه جان می‌دهد و امّا سه عقوبت در قبر آن است که قبر را چنان بر او تنگ می‌کند که از فشار استخوان‌های پهلوهایش در یکدیگر داخل شود و بر (روح) او مارها و عقرب‌ها مسلط می‌کند (که او را اذیت و آزار کنند) و دری از آتش بر او باز می‌کنند. و امّا سه عقوبت در محشر آن است که با صورت سیاه از قبرش بر می‌خیزد و در پیشانی او نوشته شده: این شخص از رحمت خدا نا امید (و محروم) است و نامه عملش را از پشت سر به دست چپش می‌دهند و امّا سه عقوبت در نزد لقای خدا آنست که خداوند با او (به مرحمت) سخن نمی‌گوید و از نظر به سوی جمال (رحمت) حق محروم می‌شود و او را از (گناه) پاک نمی‌کند و برای او خواهد بود عذابی دردناک چنانچه خدا (قران کریم، سوره مریم، آیه 59) می‌فرماید: سپس جانشین آن مردم خداپرست قومی شدند (قبیله و گروهی آمدند) که نماز را ضایع گذارده و شهوت نفس را پیروی کردند و این‌ها به زودی (کیفر) گمراهی را خواهند یافت.

برادران و خواهران قاری زین پس دیگر خدایی ناکرده با دانستن و از روی آگاهی اگر بی اعتنایی، سبک شماری و ضایع سازی نماز از طرف کسی صورت بگیرد، دیگر گناه مختصری در نامه اعمال ثبت نخواهد شد، بلکه گناه دو برابر، نامه اعمال را کِدِر می‌سازد، چون از روی اطلاع و آگاهی گناه مرتکب شده‌ایم پس بیاییم اگر تا به حال از روی بی اطلاعی از عقوبت و کیفر سهل انگاری به نماز اشتباه و گناه مرتکب شده‌ایم از حال به بعد جبران مافات نماییم و توجّه بیشتری به این واجب کرده و با بیان عقوبت سهل انگاری به نماز برای دوستان، آشنایان و فرزندان خود آنان را نیز با خود همراه ساخته و ناجی آنان شویم. اگر یک به یک واجبات دین را تمام و کمال به جا آوریم و دست از گناه برداریم به مراتب از نهان خلقت آگاه شده و حکمتی از جنس حکمت لقمان و ... وجودمان را می‌گیرد. مگر غیر از اینست که انسان با تلاش و توّکل بر خداوند نشایدها را شاید، نبایدها را باید، ندیده‌ها را دیده، نشنیده‌ها را شنیده، نگفته‌ها را گفته، نکرده ها را کرده و راه‌های نرفته را رفته می‌نماید و هیچ شکّی در این نیست که انسان با قدرت تفکّر و تعقّل و همچنین قدرت انتخاب، توانایی انجام سخت‌ترین کارها، برطرف سازی و گذر از موانع بزرگ زندگی را دارد و در یک کلام عجز و ناتوانی (البته به اندازه‌ای که خداوند به انسان‌ها توانایی بخشیده و کرامتش را بر ما روان ساخته است) در انسان نیست و به هر چه بخواهد با توکل و تلاش به دست می‌آورد، چون انسان خلفیه الله است (اشرف مخلوقات است).

این توانایی خارق‌العاده انسان عطیّه‌ای گران‌قدر از جانب خداوند است و هیچ‌گاه به خاطر داشتن توانایی شگرفی و یا استعداد انجام عملی که دیگران ندارند به خود مغرور نشویم و چرا دیگران این توانایی را ندارند؟ چون به اندازة ما تلاش نکرده و توکل نداشته‌اند، پس اگر دیگران نیز توکل و تلاش را سر لوحه زندگی خود قرار دهند و موفقیت آنان نیز حتمیست. / بخشی دیگر از کتاب راه سعادت و مسیر شقاوت - نوشته مهدی پرده نشین(متخلص به مهیار)