تقدیم به :

 آنکه کبودی رویش قلبمان را جریحه دار؛ پینه بازوی اش جگرمان را پاره پاره وجای میخ در بر سینه اش دلمان را چاک چاک نمود

 امُّ الاَئِمّه ، امُّ النُّجَبا وامُّ أبیها

 سَیِّدَةِ النِّساءِ اَهْلَ الدُّنْیا وَ الآخِرَة

 بانوی اعظم فاطمه زهرا (سلام الله علیها)

 امید است که مورد پسند ایشان واقع شود – انشاءالله تعالی

عمربن عبدالعزیز می‌گوید: پدر به هنگام خطبه خواندن، حالش عادّی و به طور مستمر و مسلسل، ایراد سخن می‌کرد، امّا همین که به بردن نام علی(علیه السلام) و سبّ و ناسزاگویی به او می‌رسید، زبانش به لکنت و نارسائی می‌افتاد و رنگ چهره‌اش زرد و حالش متغیّر و دگرگون می‌شد. پس در این باره از او سؤال کردم، پدرم گفت: آیا متوجه تغییر حال من شدی؟ اگر مستمعین(شنونده گان) و مردم آنچه را که من از فضایل و مناقب علی(علیه السلام) می‌دانم بدانند، دیگر احدی از آن‌ها، از ما پیروی نخواهد کرد - بخشی از کتاب بغض یاس کبود / نوشته خودم